Parimi i çuditshëm i bashkëpunimit politik

Etjon Basha

1

Ashtu si me cilëndo fe dominante, është shumë argëtuese të hetosh kontradiktat e brendshme të demofilisë së skajshme të botës moderne, e cila prej 20 vitesh edhe shqiptarëve po iu imponohet fuqishëm. Dhe pak të tilla kontradikta bien më fort në sy (për keq) sesa parimi absurd i “bashkëpunimit politik”.

Gjatë javëve që rrodhën para marrjes së statusit të vendit kandidat, por veçanërisht pas kësaj ngjarjeje dhe në kulm gjatë vizitës pompoze të Presidentit në ikje të Komisionit Europian, mediat e çfarëdo lloji kanë buçitur me mesazhin e famshëm të bashkëpunimit: nëse Shqipëria jonë e dashur do ka ndër mend të shkojë gjëkundi, partitë politike duhet ti lënë mënjanë ndasitë e thella e të bashkëpunojnë vrullshëm në të mirë të integrimit të vendit. Vetëm kështu, pretendohet, mund të lëmë pas tranzicionin e famshëm.

Ndër shumësinë e besimeve të çuditshme e dogmatike të demofilisë, ai i bashkëpunimit politik apo i “bipartizanizmit” siç njihet në ShBA, është padyshim më qesharaku: nëse të dy (apo të gjitha) partitë bashkëpunojnë njëtrajtësisht, përse na u dashkan partitë? Përse u dashka të votojmë, nëse cilido kandidat që do fitojë këshillohet të ndjekë po të njëjtat politika në bashkëpunim me ata që do humbasin? Ç’u ndodhi gjithë atyre fjalëve të bukura (dhe qesharake) mbi të mirat e konkurrencës politike nëse po kësaj konkurrence i vihet shqelmi në emër të bashkëpunimit? Në treg “bashkëpunimi” njihet më tjetër emër: kartelizim në dëm të konsumatorit.

Continue reading “Parimi i çuditshëm i bashkëpunimit politik”